10 lipca k Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej opublikowało rozporządzenie, zgodnie z którym wprowadzone zostaną maksymalne progi temperatury, powyżej których wykonywanie określonych rodzajów prac będzie czasowo wstrzymywane. To 35°C dla pracy w pomieszczeniach oraz 32°C dla pracy na otwartej przestrzeni.
Jak komentuje lek. Piotr Leszczyński, dyrektor medyczny LongLife, jest to krok w dobrą stronę, ale to wciąż za mało, aby rzeczywiście zadbać o pracowników:
Tam, gdzie kończy się litera prawa, zaczyna się dobra praktyka. Praca w czasie upałów to dla organizmu ekstremalny wysiłek fizyczny, nawet jeśli mówimy o obowiązkach biurowych. Aby obniżyć temperaturę ciała, układ krążenia musi pracować na najwyższych obrotach - naczynia krwionośne rozszerzają się, ciśnienie spada, a serce gwałtownie przyspiesza, co u pracowników z ukrytymi schorzeniami kardiologicznymi może być niebezpieczne. Z badań profilaktycznych, które przeprowadzamy w miejscach pracy wynika, że nieprawidłowości kardiologiczne mogą dotyczyć nawet połowy pracowników, a większość z nich jeszcze o tym nie wie.
Intensywne pocenie się prowadzi do szybkiej utraty wody i kluczowych elektrolitów, co bezpośrednio uderza w układ nerwowy. Pracownik w takich warunkach, z powodu gorszego ukrwienia mózgu, boryka się z bólami głowy, zaburzeniami koncentracji, spadkiem efektywności oraz opóźnionym czasem reakcji. W zawodach fizycznych czy transporcie może to zwiększać ryzyko wypadków.
Oprócz pracowników z chorobami serca, szczególnie narażone są osoby z nadciśnieniem, cukrzycą, po pięćdziesiątce oraz te przyjmujące leki wpływające na termoregulację. Niezaopiekowane mogą zemdleć już przy 30°C. Upał jest jak papierek lakmusowy - może ujawnić problemy zdrowotne, które istniały od dawna, ale pozostawały niewidoczne. Dlatego dobrze, niezależnie od pogody, przeprowadzać regularnie audyt zdrowotny pracowników, obejmujący badania profilaktyczne określające ryzyka oraz wykrywające wczesne sygnały chorób układu krążenia oraz metabolicznych takich jak cukrzyca, a także działania mające na celu wdrożenie prozdrowotnych zmian zapobiegających rozwojowi chorób cywilizacyjnych.